Cantes Camperos
Cantes camperos, harman dövme ya da saban sürme sırasında söylenen çalışma türküleri ve ezgilerinden esinlenen bir şarkı tarzıdır. Bernardo el de los Lobitos gibi şarkıcılar bu Endülüs halk ezgilerini flamenko repertuvarına katmıştır. 1954 yılında yayımlanan Antología del Cante Flamenco (Hispavox, 1954) derlemesine alınmışlardır. Önce Córdoba tarlalarında söylenmiş, ardından Jaén ve Granada’ya yayılmıştır. Yalnızca Endülüs’e özgü bir cante değildir, ancak bir toná türü (tonás camperas) olarak kabul edilmelidir. Bu cantes arasında trillera, arriera ve aceitunera bulunur. Aynı zamanda cantes de faena olarak da adlandırılırlar.
Bu tarz, tonás gibi, eşliksiz ve belirli bir ölçüye bağlı olmayan serbest cantes grubuna girer. Üç makam kullanılır: Endülüs frijyen, majör dizi ve minör dizi. Sözlerde çoğunlukla 7-5-7-5 ölçülü seguidilla dizeleri tercih edilir. Bağlama göre farklı cantes camperos türleri ayırt edilir:
- “El cante de Trilla”, harman dövme işlerinde söylenirdi. Trillera olarak da bilinir. Bu tarzın başlıca yorumcularından biri Bernardo “el de los Lobitos” olmuştur. Onun cantes de trilla yorumu, 1954 yılında hazırlanan ilk flamenko şarkıları antolojisine dahil edilmesiyle flamenco repertuvarının bir parçası hâline gelmiştir.
- “Cante de siega”. Biçme işleri sırasında söylenirdi. Başlıca cantaoresden biri Jerezli Fernando de la Morena’dır.
- “Arrieras”. Kendine özgü ezgisi olan cantes de trilla türlerinden biridir. Yorumunda “un segador segaba los trigos nuevos, y el sudor se secaba con su pañuelo” sözleri kullanılır.
- “Las aceituneras”. Zeytin hasadı sırasında (Jaén) söylenen kırsal cantedir.
- “Las Pajaronas de Bujalance”. En çok takdir edilen cantes camperos türlerinden biridir.
