Rumba flamenca

Rumba flamenca to bardziej dynamiczny palo, który nadaje flamencowy charakter utworom muzycznym, niebędącym w ścisłym znaczeniu flamenco. Zazwyczaj wykonywana jest zarówno głosami męskimi, jak i żeńskimi, z akompaniamentem muzycznym. Jej początki sięgają połączenia flamenco z rumbą kubańską. W Hiszpanii rozpowszechniła się w teatrach i różnego rodzaju spektaklach, skąd przejęli ją artyści flamenco.

 

Ten palo jest spokrewniony z rumbą katalońską. Jego najczęściej używanymi instrumentami są palmas, kastaniety i gitara. W latach przełomu siedemdziesiątych i osiemdziesiątych do instrumentarium dołączył także cajón. Znani artyści często wykonują rumbę flamenca, łącząc ją z popem. Warto wspomnieć między innymi: Los Chichos, Los Chunguitos, Los Calis, Alazán, El Fary, Ketama, Las Grecas, Manzanita, Los Amaya, Rumba Tres, Melendi, Ojos de Brujo, Los Manolos, Azúcar Moreno, Los del Río czy dzieci Loli Flores (Rosario, Lolita i Antonio).