Romera
Romeras to palo flamenco należący do grupy cantiñas, którego źródłem są więc alegrías. Romeras uważa się za osobisty styl Romero „el Tito”, śpiewaka flamenco, który był bardzo popularny w kawiarniach śpiewu w ostatniej tercji XIX wieku. Szczególnie w Sewilli, gdzie należał do stałej obsady lokali „El Burriero” i „Café Silverio”, a ponadto był cantaorem o niepowtarzalnym stylu i silnym wyczuciu rytmu.
Jego specjalnością były śpiewy z tańcem. Wydaje się, że zaadaptował lekką, ludową piosenkę z Sanlúcar de Barrameda o nazwie „El Torrijos” i przekształcił ją w styl taneczny; przyjmującą nazwę od nazwiska tego artysty. Jednym z cantaorów, którzy najczęściej śpiewali romeras, był Antonio „El Chaqueta”.