Alegría

Alegría to radosny palo flamenco z grupy „cantiñas” (śpiewy z Kadyksu).

 

Jej strofa lub copla składa się z czterech ośmiozgłoskowych wersów, zwana jest też strofą homonimiczną: alegría. Melodia jest świąteczna, zachęcająca do tańca. Rytm opiera się na metrum compás soleá, ale w znacznie szybszym tempie.

 

Jej pochodzenie wywodzi się prawdopodobnie z aragońsko‑nawaryjskiej joty, która zakorzeniła się w Kadyksie w czasach okupacji francuskiej i Kortezów Kadykskich. Dlatego klasyczne teksty zawierają odniesienia do rzeki Ebro, Matki Boskiej z Pilar i Nawarry.

 

Uważa się, że Enrique Buitrón utrwalił we flamenco współczesny styl alegrías. Ignacio Espeleta miał wprowadzić charakterystyczne „tiriti, tran, tran…”. Ten palo był wykonywany przez znanych artystów: Enrique Mellizo, „Pinini”, Pericón de Cádiz, La Perla de Cádiz, Chato de la Isla, Aurelio Sellés, „El Folli” i Chano Lobato.