Tablao Flamenco 1911

Tablao Flamenco 1911, dawniej znane jako Villa Rosa, to jeden z najbardziej tradycyjnych lokali w Madrycie. W ciągu XX wieku było dawnym sklepikiem spożywczym i tablao flamenco.
 

Znajduje się w dzielnicy Las Letras, dokładnie na rogu zaułka Álvarez Gato i ulicy Núñez de Arce. To miejsce, w którym od razu po przybyciu czuć historyczny i legendarny charakter. Cały parter fasady tego tablao zdobią bardzo barwne ceramiczne panele. Autorem ceramiki jest Sevillijczyk Alfonso Romero Mesa. Przedstawiają one widokówki z głównych miast Hiszpanii.
 

Przez to legendarne tablao przewinęli się artyści najwyższej klasy, tacy jak Niña de los Peines, Bernardo de los Lobitos, Juan Gandulla „Habichuela”, bracia Luís i Antonio Molina, Lola Flores, Imperio Argentina, Antonio Mairena oraz Pepe Marchena.
 

Oprócz szerokiej publiczności kochającej flamenco, tablao odwiedzały również osobistości, takie jak król Alfons XIII, pisarz Ernest Hemingway, torero Luís Miguel Dominguín i aktorka Ava Gardner.

Złota era lokalu przypadła na pierwszą tercję XX wieku, zwłaszcza na lata 20.

Był kilkakrotnie zamykany w ciągu swojej historii. Jednak w 1996 roku, dzięki udanej renowacji, odzyskał funkcję tablao i restauracji, aby oferować publiczności najlepsze wieczory flamenco.

Bardzo szczególnym przyjacielem Tablao Flamenco 1911 jest Antonio Canales, który wspiera je z całych sił, aby nadal świeciło pełnym blaskiem.
 

Historia
 

Pierwotnie miejsce to powstało jako smażalnia i tawerna w 1911 roku, założona przez banderillera „Alvaradito” oraz pikadorów Farfána i Céntimo, w lokalu po dawnym młynie czekolady.
 

Siedem lat później przekształcono je w gospodę. W następnym roku Antonio Torres i Tomás Pajares (kelnerzy z sąsiedniego baru Viña P.) dostosowali je do ówczesnej mody. Obowiązujący wtedy trend to „styl arabsko-andaluzyjski”, z „kasetonowym stropem podpartym kolumnami, na których spoczywają ostrołukowe, lobulowane łuki” oraz drewnianym barem. Zapisał się on w historii madryckiej ceramiki miejskiej, szczególnie we wnętrzach przypisywanych pracowni Ruiz de Luna i Juliána Santacruz. Osiem paneli z pejzażami zdobiących fasadę zewnętrzną jest dziełem Alfonso Romero (1927).
 

Dopiero w 1921 roku lokal zaczął działać jako tablao, kiedy Antonio Chacón opuścił tablao Los Gabrieles i przeniósł się do Villa Rosa. Według źródeł lokalu „nowy etap rozpoczął się fiestą zorganizowaną przez hrabiego de los Andes, wielkiego miłośnika flamenco, na cześć Chacóna. Towarzyszyli mu wielki gitarzysta Ramón Montoya i cantaor Manolo Pavón”. W 1963 roku tablao zostało na pewien czas zamknięte i ponownie otwarte w 1964 roku, działało do lat siedemdziesiątych, już bez „dawnej świetności”. W latach osiemdziesiątych zaadaptowano je na salę taneczną. Wtedy Pedro Almodóvar wykorzystał je jako plan filmowy do swojego filmu Tacones lejanos, konkretnie do sceny z udziałem Miguela Bosé, Victorii Abril i Marisy Paredes.
 

W 2002 roku ponownie otwarto je jako tablao, nie przestając być salą taneczną aż do 2009 roku. Dwa lata później przedsiębiorca Jesús Rodríguez Cerezal przejął lokal, by przywrócić mu pierwotny, szlachetny charakter tablao-restauracji.

 

Informacje praktyczne

• Pojemność: 250

 

Gdzie jest Tablao Flamenco 1911

Plaza de Santa Ana, 15

Madryt