Tango

Tango jako palo flamenco ma coplę złożoną z 3 lub 4 ośmiosylabowych wersów. Uznaje się je za jeden z najbardziej podstawowych palos flamenco.

 

Istnieją różne odmiany: tango z Badajoz, z Kadyksu, z Jerez, z Triany i z Malagi. Wszystkie teorie wskazują, że jego początki lokuje się między Kadyksem a Sewillą. Stamtąd rozprzestrzeniło się do Ameryki, gdzie powstało późniejsze tango rioplatense. Możliwe, że tango flamenco wywodzi się ze starych śpiewów i tańców z XIX wieku, które stopniowo się zmieniały, aż osiągnęły obecną formę.

 

Jest to śpiew w metrum 4/4, który można wykonywać w dowolnej tonacji. Jego pierwszymi wykonawcami byli El Mellizo i Aurelio Sellés (Cádiz), El Titi i Pastora Pavón „La Niña de los Peines” (Sevilla), El Mojama i Frijones (Jerez), a także La Pirula, La Repompa i El Pillayo w Maladze i Kadyksie.