Zapateado

De zapateado is een palo binnen de flamenco dat behoort tot de groep van de poliritmische stijlen. Het is één van de meest typerende dansen van de flamenco.

 

Het belangrijkste kenmerk is het overwegend gebruik van het voetenwerk als percussie. Men neemt aan dat de oorsprong van de flamenco‑zapateado ligt in de Atlantische culturele uitwisseling, aangezien er in verschillende landen van Amerika een vorm van zapateo bestaat; zoals de Noord‑Amerikaanse tapdance, de Mexicaanse of Colombiaanse zapateos, en die uit Venezuela, Cuba, enzovoort.

 

De zapateado uit Cádiz was een van de eerste die ontstonden. Bailaora Josefa Vargas zou volgens krantenberichten van omstreeks oktober 1850 een van de pioniers geweest kunnen zijn van de zapateado zoals wij die nu kennen. De zapateado nam de poliritmiek over van de tanguillos, waarschijnlijk vanwege de ritmische rijkdom van deze stijl. De tanguillos leggen namelijk een binaire maat over een ternaire, waardoor ze ideaal zijn voor het voetenwerk van de zapateo.

 

Tegenwoordig wordt de zapateado weinig gedanst door bailaores. De gitaar is deze stijl echter altijd trouw gebleven en de zapateado maakt nog steeds deel uit van het repertoire van flamencogitaristen.