Flamenco: jego początki

Flamenco, w formie znanej dziś, pochodzi z XVIII wieku. Wciąż istnieje spór co do tego, jakie może być jego pochodzenie. Istnieje kilka teorii, lecz żadna nie została historycznie potwierdzona.

 

Najbardziej rozpowszechniona hipoteza mówi o jego moryskim pochodzeniu. Ze względu na wymieszanie kultur, jakie miało miejsce w Andaluzji między muzułmanami, ludnością rdzenną, Romami, Kastylijczykami itd., narodził się ten gatunek. Zgodnie z definicją RAE flamenco byłoby związane z grupą etniczną Romów. (flamenco, zn. 3. przym. „Określenie niektórych przejawów społeczno‑kulturowych, zwykle kojarzonych z ludem romskim, o szczególnie silnych korzeniach w Andaluzji”).

 

Uważa się, że geograficznie flamenco narodziło się w miasteczkach rolniczych i miastach Dolnej Andaluzji – dolnego biegu rzeki Gwadalkiwir: Kadyks, Kordoba, Huelva i Sewilla – pod koniec XVIII wieku (choć praktycznie nie istnieją źródła z tego okresu).