Vito

Vito to tradycyjny śpiew, taniec i muzyka z Andaluzji. Nawiązuje do choroby pląsawicy świętego Wita ze względu na żywy, pełen energii charakter tańca. Jego melodia wykonywana jest w metrum 3/8. Używa się skali molowej harmonicznej dla motywów wznoszących oraz trybu frygijskiego dla motywów opadających. Tworzy to harmoniczny akompaniament oparty na kadencji andaluzyjskiej. Vito śpiewa się z różnymi tekstami – poważnymi lub żartobliwymi.

 

Między połową a końcem XX wieku vito było uznawane za taniec kordobeński, ponieważ to właśnie w Kordobie nastąpiło odrodzenie tego tańca ludowego. Manuel Medina González w swoim dziele Coplas al aire de Córdoba wskazuje Maruję Cazallę – kordobeńską dyrektorkę szkoły tańców andaluzyjskich – jako tę, która wskrzesiła vito w Kordobie (miejscu, gdzie ten rdzenny taniec został zapomniany). Była ona pierwszą uczennicą Rity Fragero i to ona utrzymała w Kordobie żywą szkołę tańców Andaluzji.

 

W czasie hiszpańskiej wojny domowej melodia vito była używana w obozie republikańskim do śpiewania na cześć Piątego Pułku. Nowa wersja stała się dość popularna wśród ludności cywilnej.