Granaína

Granaína lub granadinas to palo flamenco wywodzący się z fandango z Granady; konkretnie z dzielnicy Albaicín, miejscowości La Peza, Güéjar Sierra, Almuñécar i Rondar).

 

Zwykle zalicza się go do stylów malagueños, ponieważ wzorzec muzyczny tego stylu definiuje malagueña flamenca: długie, melizmatyczne tercje, bogato zdobione i barwione charakterystycznymi tonami.

 

Rozwinął się w zambras Granady i spopularyzował pod koniec XIX wieku dzięki cantaorom Frasquito Yerbagüena i Paquillo el Gas. Później rozpowszechniali go Antonio Chacón, El Peña i Canalejas de Puerto Real.

 

Istnieją dwie odmiany granaíny: granaína właściwa oraz media granaína. Obie charakteryzują się wyraźną linią melodyczną i zmianami tonalności, z głęboką i wymagającą frazą.

 

Istnieje sporo kontrowersji co do różnic między jedną a drugą. Niektórzy uważają, że w ich podstawowej strukturze nie ma prawie żadnych istotnych różnic. Z drugiej strony wskazuje się jednak, że w granaínie tercje są wydłużone, a teksty odnoszą się do Granady, podczas gdy w media granaína tercje są krótsze i poruszane są tematy bardziej osobiste i intymne.