Bambera

De bambera is een flamencostijl van zang, die ontstond toen het traditionele Andalusische schommelgezang werd ‘verflamencood’.

 

Dit gezang stond bekend als bambas of mecederos en werd gezongen op het ritme van het deinen van de schommel. De strofe bestaat ofwel uit vier octosyllabische verzen, of uit een eerste en derde vers met zeven lettergrepen en een tweede en vierde vers met vijf lettergrepen.

 

Gewoonlijk worden de eerste twee verzen aan het einde van de copla herhaald, of vormt men een kwintet door alleen het tweede vers te herhalen.

 

De oorsprong ervan is te danken aan La Niña de los Peines, in het compás van de fandangos. In 1970 werd hij herwerkt door Fosforito met begeleiding van Paco de Lucía, die het definitieve ritme vastlegde in het twaalfdelige compás van de soleá. Ook Morente nam dit gezang op in zijn album “Lorca” uit 1999, in de stijl van tangos. Andere vertolksters van de Bambera waren artiesten als Rocío Jurado en Carmen Linares.